هدف پژوهش حاضر شناخت فضای مشترک حاکم بر نظام های رتبه بندی دانشگاه ها و ارائه تصویری قابل قبول از شاخص های به کاررفته در آن هاست. شاخص های به کارگرفته شده در نظام های رتبه بندی دانشگاه ها و وزن شاخص ها با مراجعه به تارنمای رسمی آن ها استخراج و وزن نسبی نظام های رتبه بندی مختلف نیز از طریق نظرسنجی از صاحب نظران به دست آمد. اهمیت هر شاخص از حاصل ضرب وزن شاخص در وزن نظام رتبه بندی مربوطه محاسبه شد. شاخص ها به کمک کلید واژه هایی دسته بندی شدند. میزان تعیین کنندگی شاخص های هر دسته بر اساس سهم اهمیت شاخص های آن دسته از جمع کل اهمیت تمامی شاخص ها برآورد شد. بیشترین تعیین کنندگی شاخص ها مربوط به شاخص های ناظر بر پژوهش و در میان آن ها نیز به شاخص های گروه «برون داد-استناد» مربوط می شود. همچنین، تاثیرگذاری شاخص های ناظر بر کیفیت استنادی بروندادها بیش از سه برابر شاخص های ناظر بر کمیت بروندادها است. استفاده آگاهانه، هدفمند و هوشمندانه از نظام های رتبه بندی دانشگاه ها می تواند برای ذینفعان مختلف آموزش عالی (سیاست گذاران، دانشگاه ها و دانشجویان) فوایدی به همراه داشته باشد. در مقابل، تلاش برای هم راستا کردن فعالیت های دانشگاهی با تاثیرگذارترین شاخص های مربوطه احتمالا به غفلت بیش از پیش از رسالت های اصلی دانشگاه (به ویژه آموزش) و تشدید روند رشد کاریکاتوری و ناپایدار بروندادهای بی کیفیت منجر خواهد شد.

هدف: هدف از پژوهش، شناسایی معیارها و شاخص های مؤثر بر واگرایی نتایج رتبه بندی ملی ایران و رتبه‏ بندی‏ های جهانی تایمز، شانگهای، یورپ و آی اس سی است. روش شناسی: پژوهش از نوع توصیفی علم سنجی است که با روش کتابخانه ای انجام شده است. نمونه ای هدفمند از دانشگاه های مشترک میان رتبه بندی ملی ایران و رتبه بندی های جهانی تایمز، شانگهای، یورپ و آی اس سی 2020 انتخاب و با تحلیل هم بستگی نیمه‏جزئی، هم بستگی میان نمرات کل دانشگاه ها در این دو گروه از نظام ها با کنترل معیارها و شاخص های آنها بررسی شد. یافته ها: یافته ها نشان داد که معیار آموزش و شاخص هایی مانند اشتغال دانش آموختگان، انتشارات علمی و بودجه دانشگاه در رتبه بندی ملی ایران به واگرایی نتایج این نظام با رتبه بندی تایمز منجر شده اند. معیار اثرگذاری اقتصادی و شاخص اشتغال دانش آموختگان نیز به ترتیب به واگرایی نتایج رتبه بندی ملی ایران با رتبه بندی شانگهای و یورپ انجامیده اند. نتیجه گیری: نتایج نشان داد که برخی معیارها و شاخص های نوآورانه رتبه بندی ملی ایران به واگرایی نتایج منجر شده اند؛ اما برخی معیارها و شاخص ها عملکردی مغایر با انتظار ایفا کرده اند. درمجموع، رویکرد به کاررفته در روش شناسی رتبه بندی ملی ایران، تفاوت هایی در نتایج رتبه بندی با نظام های جهانی را به همراه دارد. بااین حال، تفاوت ها را نمی توان لزوماً به عنوان دستیابی به ارزیابی واقعی تر تفسیر کرد.

هدف: هدف پژوهش حاضر، ارائه تصویری جامع از معیارها و شاخص های نظام های رتبه بندی ملّی دانشگاهی کشورهای جهان است. روش شناسی: این پژوهش از نظر نحوه ی گردآوری داده ها، توصیفی و به لحاظ هدف، کاربردی است. همچنین از نوع مطالعات علم سنجی است که بر اساس رویکرد کمّی و با روش کتابخانه ای انجام شده است. جامعة آماری پژوهش، سیستم های رتبه بندی ملّی دانشگاهی 27 کشور جهان می باشند. روش نمونه گیری هدفمند ملاک محور بوده است. در این پژوهش درمجموع 17 معیار و 1774 شاخص استخراج شد. داده ها با استفاده از آمار توصیفی و نرم افزار اکسل تحلیل شد. یافته ها: یافته ها نشان دادند که معیارهای آموزش، دانشجویان، عوامل مالی، فارغ التحصیلان، پژوهش و اعضای هیئت علمی در بیش از نیمی از رتبه بندی های مورد مطالعه حضور داشته اند و شاخص های نرخ دانشجویان بین المللی، کیفیت پردیس دانشگاهی جهت زندگی دانشجویان، نمرات کسب شده داوطلبان پذیرفته شده در دانشگاه در آزمون ورود به دانشگاه، یارانه ها، کمک هزینه ها، گرنت ها و بورس های تحصیلی اعطاشده به دانشجویان، و نسبت اعضای هیئت علمی به دانشجو، پنج شاخص برتر بوده اند. نتیجه گیری: نتایج نشان دادند که در رتبه بندی های ملّی دانشگاهی، از میان کارکردهای اصلی دانشگاه ها، دو کارکرد آموزش و پژوهش بیشتر مورد توجّه بوده اند که البته خارج از انتظار نیست.

This study was conducted during summer and winter of 2018- 2019 in the agricultural research field of Shahid Chamran University. Experimental design was split- plot based on RCBD with three replications. The main plot was the type of agricultural system in three levels including conventional (Conv), organic (Org) and sustainable (Sust) (integrated between Conv and Org) and sup- plot was the type of pre- cultivated crop in sequence with wheat including cultivation of mung bean (M- W), corn (C- W), sesame (S- W) and fallow (F- W). Yield quantity (yield and its component) and quality (grain protein), an estimate of photosynthesis matter transfer index of wheat and soil organic carbon (SOC) after one double-cropping were measured. The result showed that the highest (545.04 g/m2) and the lowest (409.28 g/m2) seed yields were obtained in Conv and Org respectively. In contract, with the changing type of system from Conv to Org, grain protein was increased significantly (from 8.3 to 9.6 %). In addition, the highest (535.47 g/m2) yield of wheat was obtained from M- W double cropping. On the other hands the highest remobilization and current photosynthesis matter were obtained in the organic agricultural system with M- W and conventional with M- W double cropping. The situation of SOC showed that the highest (33.18 mg/g) SOC was obtained in the organic agricultural system with C- W double cropping. The reason for improving SOC in the organic and sustainable agricultural system was application of organic matter (compost and vermicompost) and crop residue management. Totally, from the crop ecology point of view, sustainable agricultural method with a sequence of M- W was the most desirable system.

یکی از مشکلات مدل های بر پایه DEA برای رتبه بندی سیستم های رأی گیری اولویتی آن است که به هر یک از گزینه ها ( کاندیدها ) اجازه می دهد تا بردار وزن خودش را داشته باشد. بنابراین، گزینه ها با بردار های وزن متفاوتی ارزیابی می شود. در این پژوهش، ما مدلی را بر اساس تئوری فازی ارائه می کنیم تا نقاط ضعف مدل های پیشین را برطرف کنیم. این مدل براساس حل مدل های برنامه ریزی چند هدفه به کمک منطق فازی پایه گذاری و از این طریق یک بردار از وزن های مشترک ارائه شده است؛ در نهایت گزینه ها رتبه بندی شده است.